sstar&let (2010-01-01)
No i smakowały jej te wina? Które najbardziej?

peyotl (2009-12-31)
O Elżbiecie G, Saffredi i pionowej (1987-2004) degustacji tegoż pisze w Decanterze/January Sarah Kemp.

sstar&let (2009-12-31)
No to ja nie zgodzę się z Wojtkiem, Ewą, a na koniec z Robertem i samym sobą co do oceny tego wina;-)

sstar&let (2009-12-17)
A jakbyś jeszcze miszczuniu fotkę strzelił w real colorze? Bo chyba nie wyrzuciłeś flaszki? Możesz mi wysłać na mejla, na sstar na gazeta.pl. Dzięki za notkę! Kolejne łatwiej będzie Ci się pisało;)

morelino (2009-12-17)
Pozytywnie zakręceni w jedną butelkę Saffredi. Jeden sympatyczny facet dostarczył butelkę Saffredi rocznik 2006 i poprosił drugiego sympatycznego faceta o komentarz do tego wina .Nastąpiło to podczas ostatniej degustacji GTB. Jak się o tym dowiedział trzeci facet, który jest zakręcony w wina z tego regionu – a niestety nie mógł uczestniczyć w tej celebracji – to poprosił jednego z kolegów tego drugiego faceta, będącego uczestnikiem degustacji, aby dał mu spróbować, gdyby coś jeszcze pozostało w butelce po tym wydarzeniu. Tak się stało i w ten sposób prawie połowa zawartości dotarła do mnie jeszcze tego samego wieczoru.. A oto wyniki tego eksperymentu. Przystąpiłem do degustacji po 5-ciu godzinach od otwarcia. „Pierwsze usta” radosna owocowa kwasowość solidnie podparta dojrzałą czekoladowo-gorzką taniną. Owocowość delikatnego miąszu wiśni, a może kwaskowatej, nie do końca dojrzałej czereśni. Wino rozwija się, zaprasza do rozmowy muskając delikatną strukturą wtopionej w kwasie taniny. Dodatkowego uroku dodaje wpleciona w tę strukturę nutka słodyczy. Finisz jeszcze zamknięty, ale czuć delikatność posmaku gorzkiej czekolady z gładkością zrównoważonej kwasowej struktury. Ocena„6” Po 24 godzinach „Nos” czereśniowo-wiśniowy , lekko likierowy, w tle o drobinę korzenne aromaty. Pierwsze usta-fantastyczna świeżość, świetna równowaga (mimo młodości) pomiędzy owocową kwaśnością, a goryczką garbnika( podejrzewam wpływ beczki). Ulotne niuanse słodyczy. Trochę czereśniowej pestki z nutką likieru. Finisz niesamowicie długi, wieloetapowy. Na początku delikatnie ściągający, świetną kwasowością, piękna materia-owocowa rześkość z całą gamę niuansów czekolado-gorzkawego garbnika .W następnej fazie wyczuwalne zmiany począwszy od bardzo wytrawnej czekolady, stopniowo przechodzącej w równowagę pomiędzy goryczką taniny a delikatną słodyczą , zaś na drugim planie cały czas króluje fantastycznie zrównoważona kwasowości dająca odczucie atłasowej gładkości. Dzięki Panowie i temu pierwszemu, co chciał, i temu drugiemu co dał, a najbardziej temu trzeciemu koledze, który nie zważając na niewygody – dostarczyły piszącemu tak fantastycznych wrażeń „sur sum corda”. Po 24 godz. „6,5” jeszcze raz dzięki Panowie.

mkonwicki (2009-12-15)
Jeżyny, igliwie, deska sosnowa, w ustach bardzo owocowe, delikatne taniny, w ustach czarna porzeczka, poukładane, eleganckie, długie, nienachalne, ale intensywne, bardzo dobre, ciut waniliowe, bardzo fajna równowaga między kwasowością, taninami i owocem. Ja się nie znam, więc mi się podoba, wszystkiego jest tu po trochu, wszystko dobrze podane, bardzo przyjemne wino.

wein-r (2009-12-15)
@Honey. Sstar pisał o "pewnych brakach". Głównym, jak już Mm zauważył, był brak cierpliwości :). Ale Sstar to już (prawie) wyjasnił ;).

wein-r (2009-12-15)
Morelino dorwał mnie tuż po degustacji, więc pewnie zaczął rozpracowywać je jeszcze w piątek ;).