Mar-win (2010-07-26)
Moje pierwsze wino - choć to nadużycie- Bianco wermuth - do dzisiaj nie piję, później "wino" polskie - też porzuciłem. Po wielu latach było jakieś rumuńskie wytrawne, czerwone i znów po wielu latach Sofia Chardonnay 1991 kupione w Selgrosie. Dalej już poszło szybko. Literaturę z zakresu winiarstwa traktuję pragmatycznie i wyłącznie jako wskazówki - "płacić mało, pić dobrze", to moje motto. Aha ! Do wina polskiego jednak po 25 latach wróciłem

taser&let (2010-04-16)
Dopiszę i tu (wszak po to ten wątek) przedstawienie się Tasera (to piszę ja let): Witam wszystkich! Wcześniej pisałem już małą notkę o Egri Bikaverze od Gala Tibora z Węgier i niekulturalnym byłoby się nie przedstawić. Na wina węgierskie natknąłem się parę lat temu w dosyć dziwny sposób. Aby zyskać obraz całego zdarzenia muszę dodać, że jestem motocyklistą i bardzo lubię podróżować. Wtedy padło na Węgry jako, że mam tam trochę rodziny i już w dzieciństwie mi się bardzo podobał ten kraj. Do tamtego lata z winami nie miałem dużo do czynienia. Wracając jednak do mojej historii, byłem w drodze do Egeru. Poruszałem się głownie drogami krajowymi, ponieważ na autostradach wieje straszną nudą i monotonią. Jakieś 50 km przed samym miastem, złapałem gumę w jakieś mieścinie i nie za bardzo wiedziałem co ze sobą zrobić. Zaczęło się od szukania wulkanizatora, którego znalazłem w końcu po 45 min. Jakoś się dogadaliśmy na migi, trochę łamaną angielszczyzną i niemieckim. Okazało się iż, ów wulkanizator posiada polskie korzenie, ponieważ jego babka ze strony ojca była polką. Po szybkiej naprawie opony chciałem ruszać w drogę jednak Zoltan, zaproponował że przenocuje mnie w namiocie w ogródku. Początkowo chciałem odmówić, jednak po zapewnieniach, że ma coś specjalnego i zważając na późną porę, przystałem na ofertę. Okazało się że Zolii posiada mała piwniczkę i coś tam sobie uprawia. Poczęstował mnie swoją własną kadarką i co najdziwniejsze, posmakowała mi. Od tego wydarzenia zaczęła się moja przygoda z winami, a roadtrip zamienił się w podróż po winnicach węgierskich do których wracam co roku i co roku odkrywam nowe. Nie tylko te znane i renomowane, ale również te małe i amatorskie.

greg (2010-03-29)
Hm... moje pierwsze, to nie pamietam, ale pierwsze od ktorego zaczalem interesowac sie i zasmakowalem w winach to byl jakis czerwony burgund od bouchard pere et fils, ale nie jakis grand czy premier kri hehehe, zreszta ciekaw jestem o ile i jak sie rozni taki ichni grand czy premier od "zwyklego" ichniego skupowanego burgunada hehe (poza cena oczywiscie)... bylo to kilka lat (win) temu, teraz nie umiem juz sobie wyobrazic dobrego jedzonka, ale i rowniez solo, bez winka ;)

jacek/maxredaktor (2010-03-19)
Swoje pierwsze prawdziwe wino wypiłem na początku lat 90. Było to czerwone wino z Bordeaux, które moi rodzice dostali w prezencie. Dziś nie pamiętam jak mi smakowało, pamiętam za to, że zostało otwarte z wielkim pietyzmem jako że był to produkt kojarzący się z wielkim światem. Bo Bordeaux to w końcu Francja elegancja :) Teraz wydaje mi się, że się pewnie ostro wszyscy krzywiliśmy, nieprzyzwyczajeni do win wytrawnych. A teraz? Teraz to ja bez wina żyć nie mogę :)

fanzek (2010-03-03)
Moje pierwsze wino wypiłem mając 14 lat, czyli dość bardzo dawno. Była to bułgarska biała Sophia. Oczywiście wino wtedy posłużyło tylko do kompletnego upicia się. Nie chcę nawet pisać co wtedy wyprawiałem. Na długo przeszła mi po tym ochota na wino.

carpediusz (2010-02-19)
@wisbo: jako, że sstar nie ma Twojego mejla - podam tu swój - byś mógł do mnie napisać: moby28@wp.pl Pozdrawiam

celeste (2010-02-17)
Pierwsze wino pite refleksyjnie to Viña Esmeralda od Torresa. Trochę moscatela, trochę gewurztraminera. Owoc, warzywo, trawa. Owoc. Znów warzywo. Nic, co mogłabym nazwać doskonałym i wartym swojej polskiej ceny. A jednak pite w gorącą noc na miejskiej plaży w Barcelonie, w nieznośnie dusznej atmosferze tajemnicy i grzechu absolutnego, zagryzane oliwkami z brudnego straganu, wryło się w moją węchowo-smakową pamięć podobnie jak usta współbiesiadnika i dlatego, choć niedoskonałe, będzie dla mnie zawsze wyjątkowe. Usta współbiesiadnika także. Witam.

wisbo (2010-02-16)
Moje pierwsze wino to byl Egri Bikaver, wegierskie, jedyne dostepne wtedy na polskim rynku. Pilo sie jedna butelke w dziesiec osob, to byly inne czasy... Carpediusz, jesli bedziesz ponownie czytal te komentarze, odezwij sie na moj prywatny adres, ciekawi mnie twoja praca magisterska, nawet jesli jeszcze ja piszesz. Od paru lat zajmuje sie winem od strony jezykoznawczej (hiszpanski, angielski, polski).

fonfi (2010-02-03)
Pierwszego wina nie pamiętam, kto by pamiętał... :) Moja przygoda z winem tak na prawdę dopiero się pewnie zaczyna. Pamiętam natomiast wino, które po pierwszym łyku, spowodowało że chciałem więcej... i tak mi już zostało. Było to przywiezione z jakiegoś wyjazdu służbowego na Litwę, mołdawskie wino Talisman Ljubvi. Oczywiście pewnie nigdny bym na nie nie trafił - dostałem je po prostu w prezencie, za co darczyńcy jestem dozgonnie wdzięczny. Niestety wina mołdawskie są u nas rzadkością (albo ja rozglądam się nie w tych miejscach co trzeba), więc nie mam wielu okazji do rozkoszwania się Talismanem. Za to ciekawe są reakcje sprzedawców - na moje pytanie czy dostanę wino "Talisman", najczęściej w pierwszym momencie słyszę: "TANICH win u nas nie ma..." - faktycznie nazwa niczym z półki za 4PLN, ale smak zdecydowanie bogatszy.

alexie (2010-01-30)
Moje pierwsze wino...to chyba Istra vermut, ale głowy nie dam:) Trudno dziś odwtorzyć te wrażenia smakowe, ale wydawało mi się mocne i niezbyt zachęcające do dalszego odkrywania świata wina:)

kobold (2010-01-27)
Tak naprawdę moim pierwszym prawdziwym winem był Tokaj Aszu. Jak przez mgłę pamiętam zapach węgierskiej winiarni w której go piłem, smak i cenę - 250 forintów za decylitr. Pamiętam też miłą staruszkę, która była tam szefową. Po tym wydarzeniu na długi czas przestały dla mnie istnieć inne wina.

miniatura (2010-01-20)
Moje pierwsze wino, nie było wcale moim pierwszym winem, ale najważniejszym. To Zeus 2001 węgierski, Badacsony. Przechowywana pare lat butelka pękła w którymś ze snów i tak się nie zaczęła piękna hostoria... @Burgundia